دویست و سی‌امین قطره

امروز 17امین روز بدون اینترنته. البته یه سری راه ها هست ولی هیچ چیزی استیبل نیست. زمزمه‌های جنگ با آمریکا خیلی زیاده و عملا به نظر اجتناب ناپذیر میاد. و من... حالم انقدر بده که فکر نمیکردم انقدر بتونم بد باشم. انقد حس ناامیدی دارم که بعضی مواقع حتی نمیتونم نفس بکشم. تنها راه نجاتم رو تو خودکشی میبینم و این فکر هی تو سرم تکرار میشه. خسته ام. واقعا خسته ام و انگیزه زندگی ندارم. حتی اگر هم قراره ده سال دیگه زندگی فوق العاده ای داشته باشم نمیخوام تحمل کنم. اصلا نمیخوام حتی یه روز دیگه تو این وضعیت رو تحمل کنم.

 

۶ بهمن ۱۴۰۴