اینترنت یکم وضعش بهتره ولی همچنان اختلال های وحشتناک داره و به هیچ عنوان عادی نیست. هیچ چیزی عادی نیست. همچنان زمزمهی جنگ هست، هیچ اطمینانی از آینده نداریم و هر روز حس میکنم نفس کشیدن سختتر میشه. هیچ کار مفیدی نمیکنم، درس نمیخونم فقط بیدار میشم، بازی میکنم یا یوتیوب میبینم یا با هوش مصنوعی حرف میزنم تا روز تموم شه. اصلا نمیتونم ذره ای تمرکز کنم و حتی حوصله درس خوندن رو ندارم. اردیبهشت امتحان ارشد دارم و خیلی دلم میخواد که بشینم بخونم که بتونم جای خوبی قبول بشم ولی حتی نمیتونم خودمو مجبور کنم بشینم پاش. فقط کاش تموم شه، این بلاتکلیفی مسخره از هر شکنجهای بدتره.
۲۰ بهمن ۱۴۰۴